Street Fighter X Tekken preview

13 February 2012 8:59 -

Fighting games moeten tegenwoordig zo'n indrukwekkende spreidstanden vertonen dat zelfs de best getrainde turn(st)ers hun goedkeuring niet onder stoelen of banken kunnen steken. Enerzijds moeten ze het morrig volkje tevreden stellen dat iedere wijziging aan de balans als een persoonlijke aanval ervaart. Langs de andere kant zit een grotere groep potentiële kopers te wachten op meer toegankelijkheid. We kwamen, zagen en kregen prompt een pak voor de broek toen we Street Fighter X Tekken interpelleerden over haar lenigheid.

Het vechtgenre zit een beetje in het slop. De ontwikkelaars aan de spreekwoordelijke top zijn steevast dezelfden van enkele consolegeneraties terug, denk maar aan Mortal Kombat, Tekken, Soulcalibur en King of Fighters, en houden elkaar vreemd genoeg in evenwicht. In de loop der jaren hebben ze elk een eigen fanbasis opgebouwd, terwijl de mechanieken langzaamaan gekneed werden tot een fijn, speelbaar en vaak enorm diepgaand geheel. In bakkerstermen uitgedrukt is de koek zo goed als helemaal verdeeld - over de verdeelsleutel valt uiteraard honderduit te discussiëren -, waardoor nieuwkomers genoodzaakt zijn om over de achtergebleven kruimels te strijden.

Een smakelijke hutsepot

Laten we meteen advocaat van de duivel spelen en stellen dat wie in het verleden weinig tot geen interesse toonde in een fighter, dat ook niet zal doen bij het zien van Street Fighter X Tekken. Enkelingen zullen misschien voor de nostalgiefactor alleen al zwichten, maar toch blijft de gevraagde vernieuwing uit.  Wel is het voor het eerst dat Capcom de bekendste personages uit de twee gelijknamige series samenbrengt tot een kleurrijke hutsepot. Capcom bedient Tekken-legendes als Hwoarang en Law, terwijl Namco Bandai kruisbestuivingsgewijs een resem befaamde Street Fighters in haar universum onderdak biedt. Die laatste titel heet logischerwijs Tekken X Street Fighter, maar beschikt in tegenstelling tot haar bastaardbroer nog niet over een releasedatum. Het gebruik van dergelijke cross-overs is zeker niet nieuw: kijk voor een recent voorbeeld naar Soul Calibur V, dat met Ezio Auditore over een Italiaanse wraakmeester beschikt.

Een eerste oppervlakkige kennismaking doet dus in de richting van een haastklus denken. Maar schijn bedriegt, want op de een of andere manier voelt alles frisser aan. Ik was en ben nooit de grootste voorstander geweest van de comic-look waar de makers op mikken, waarbij ieder personage en object van zwarte contourlijnen wordt voorzien. Het maakt de arena's trouwens alleen maar levenslozer dan normaal. Op hier werkt het wel: speel genoeg rondjes en je waant jezelf af en toe in een levend stripverhaal. Dat deze vroege speelversie al over een stabiele framerate beschikt, kunnen we uiteraard alleen maar toejuichen. Toch moeten er nog een paar stevige, technische hindernissen overwonnen worden voor de release in maart. Wij noteerden alvast frustrerende vastlopers en een hoop gepiep en gekraak dat bij nader inzien niet uit de speakers maar de console leek te komen.

Geen identieke tweelingen

In dit stadium willen we trouwens meegeven dat onze subjectieve voorkeur uitgaat naar de PS3-versie. Sony's platform krijgt als enige toegang tot vijf extra vechtersbazen, van iconen als Cole ‘inFamous' McGrath en Toro - een cartoony personage met de grootste aanhang in Japan - tot échte klassiekers als Mega Man en Pac-Man. Een gelijkaardige deal met Redmond over stoere binken als Marcus Fenix en Master Chief sprong op het beslissende moment af. "We waren niet in staat om een personage te vinden omwille van verschillen in timing en dergelijke", lichtte Capcom toe. De haastklus van hierboven is met andere woorden uitgegroeid tot een doordacht stukje technisch kunnen. Geen personage komt merkbaar sterker of zwakker uit de bus, terwijl Street Fighter-adepten toch heel wat eelt aan hun vingers zullen kweken om dit vers Tekken-geweld op de knieën te krijgen. Alleen al het voltooien van die evenwichtsoefening kan je tot een aanschaf overtuigen.

Op gameplayvlak stellen we vast dat toegang tot het onlinespektakel voorbehouden blijft tot de reviewcode later deze maand. De andere modi zijn uiteraard nu al speelbaar en hoeven geen introductie meer. Naar goede Street Fighter-gewoonte heeft iedere controllerknop een eigen functie en liggen de finesses van het spel in het zoeken naar mogelijke openingen in de defensie van de tegenpartij. Op tijd slagen incasseren of afweren kunnen het verschil betekenen tussen winst en verlies. Puur buttonbashen heeft hier zeker geen plaats, tenzij misschien om een portie beginnersgeluk af te dwingen. Leuke toevoeging is dat de game gepast reageerde op het groen achter mijn oren: de cirkelvormige combobewegingen met de linkerpook werden vervangen door een lichte toets naar links of rechts. Dergelijke vorm van dynamische moeilijkheidsgraad nemen we voortaan dan ook als standaard, heren programmeurs!

A gem of a game

De onderliggende mechanieken komen in grote lijnen overeen met eerdere delen, hoewel bepaalde subsystemen inspiratie halen uit concurrerende denktanken. Ten eerste beschikt iedereen over de bewegingen die hem of haar typeren, van de reguliere slagen van Yoshimitsu's slagzwaard tot een gifwolk uit diens strot toe. Ten tweede leg je haast ieder kamp af met twee vechtjassen in plaats van één. Daardoor moet je continu aandacht besteden aan beide gezondheidsmeters en kan je een combo perfect laten afronden door je partner. Een metertje onderaan houdt bij wanneer jouw team krachtigere combo's uit hun mouwen mag schudden, met de allesverwoestende EX- en Super-moves als hoogtepunten. Er is ook subtiel gesleuteld aan meer geavanceerde technieken, hoewel dat sleutelwerk enkel in specifieke situaties naar boven komt.

Een van de weinige markante toevoegingen is de toevoeging van Gems, maar de feature heeft al sinds haar onthulling een paar verhitte debatten opgeleverd. Het concept brengt een semi-perksysteem naar fighters. Je kan er maximaal drie toevoegen per vechtersbaas en komen slechts in actie wanneer bepaalde voorwaarden zijn ingelost. Een simpele Boost Gem schroeft aanvals- of verdedigingskracht op met enkele tienden, terwijl de zeldzamere Assist Gems beginnelingen een helpende hand bieden. De vraag is nu of de balans in de online matches behouden blijft. Een vraag die we binnenkort hopelijk positief mogen beantwoorden.

Street Fighter X Tekken zet de eerste voorzichtige stappen naar de implementatie van vernieuwende elementen, maar die vondsten veranderen vrij weinig aan de kern. De beste knokkers uit de twee franchises voelen zich als gegoten in hun 2D-kleedje, en dankzij de enorme diepgang en uitgekiende balans lijkt deze titel haar twee doelgroepen uit de inleidende tekst tevreden te gaan stellen. Et tu, Namco Bandai?